Kendinize zaman ayırıyor musunuz? Yoksa kendinizi görmezden mi geliyorsunuz?
Kendimden örnek vereceğim.
Öyle ki annem yıllarca çalıştı. Sabah işe gitti akşam eve geldi. Çocuklarına ödevlerini yaptırdı, yemeklerini yedirdi, uyuttu, ertesi akşamın yemeğini yaptı, çamaşır astı, ütü yaptı. Sadece bir gün izin gününde evini temizledi. Peki bu arada kendine ve eşine hiç zaman ayırdı mı ASLA!
Hepimiz kendimizce haklıyız. Şimdi diyorsunuz ki çalışmaktan, ev işlerinden kendimize zaman mı kalıyor. Kalmıyor haklısınız. Ama o zamanı yaratmak bizim elimizde değil mi?
Öyle bir koşuşturmaca içerisindeyiz ki bazen evdeki eşimizi bile unutabiliyoruz. Şimdi örnek vereceğim ve inanın hiçte kibar bir insan olmayacağım. Biten evliliklerin çoğu şu zamanda ilgisizlik, kopmuş ilişkiler, saygısız bireyler, birbirinden habersiz eşler, kendileri için yaşayan ve yanındaki umursamayan ilişkilerden meydana geliyor.
Kendinizi eşinizin yerine koyun.
Evet biz bayanlar çalışıyoruz ve yükümüz çok ağır, ama yükümüz ağır diye evin işi var diye ütüler bekliyor diye, bulaşıklar yığıldı diye eşlerimizi Ve çocuklarımızı ikinci plana atmanın Ne anlamı var?
Evet onlar sadece çalışıyor evet onlar evin hiçbir işine karışmıyor evet onlar eve geldiğinde ayaklarını uzatıyor ama biz uzatamıyoruz. Biz dinlenmiyoruz. Haklısınız. Haklıyız.
Ama işte burada herşey bizde bitiyor.
Boşverin eşinizi ilk önce diyin ki kendim.
Evet yemekler yendi bitti, bulaşıklar yıkanacak daha makinaya çamaşır atılacak. Ama o eşinizin oturduğu koltuk size gülümsüyor yapın bir kahve hem eşinize hem kendinize, çok değil yarım saat sadece dinlenin. Hem kahvenizi için hem günü değerlendirin, hem eşinizle sohbet edin.
Yarım saat sonunda bulaşıkları makineye, çamaşırları makineye ertesi akşamın yemeği ocağa zaten sırasıyla gelecektir.
Her zaman kendi kendime derim ve hala daha söylerim. Umarım benim gibi çocuklarımda bir eşyaya bir eve bağlı kalmadan yaşayabilir.
Çamaşır bugün yıkasak yarın yine birikecek, bulaşık bugün yıkasak yarın yine kirlenecek, temizlik bugün temizlesek yarın yine tozlanacak. Sakın yanlış anlamayın demiyorum ki bütün işleri bir kenarıya bırakın keyfinize bakın. Yapmamız gereken rutin bir hayat ve sadece bizim yapabileceğimiz şeyler var. Elbet ki yapacağız biz yıkamazsak biz temizlemezsek kendiliğinden temizlenecek değil ya.!
Ama bir yarım saat hem eşiniz hemde sizin için çok fazla bir zaman değil.
Daha geçen gün eşimle bir sohbet arasında biraz isyan ettim ki oda hak verdi Sizinde bana hak vereceğinize Eminim.
Dediğim şey ' çalışmayıp evde otursak kendimizi eksik hissediyoruz, çalışıp yetişemediğimiz zaman yine eksik hissediyoruz' birşeyler hep eksik kalıyor. Haksız mıyım?
Fakat bırakın birşeyler eksik kalsın.
Çok yorgunsanız ve koltuk aklınızdan çıkmıyorsa sadece giyeceklerinizi ütüleyin. Bırakın ütü ertesi akşama kalsın.
İstemiyorsanız yemek yapmayın yumurta kırın. Bu gece de böyle olsun diyin.
Zaman geçer, annem gibi keşke o zamanın kıymetini bilseymişim dememek için yapmayın.
İlk önce kendinize, sonra eşinize, sonra çocuklarınıza vakit ayırın.
Bu hayatta birşeylerden feragat etmeden olmuyor.
Bırakın eviniz pis kalsın...
Zamanın ve an'ın kıymetini bilin!

